Zgjedhjet parlamentare të 11 majit shënuan një tjetër fitore të thellë për Partinë Socialiste, e cila, pas më shumë se një dekade në pushtet, arriti të sigurojë një mandat të katërt qeverisës me 83 mandate, duke tejkaluar pragun e shumicës së thjeshtë në Kuvend.
Me një rezultat prej rreth 52% të votave, PS jo vetëm që mbajti bastionet tradicionale, por rikuperoi edhe zona të kontestuara në qarkun e Durrësit dhe Elbasanit.
Kryeministri Edi Rama e përshkroi rezultatin si një “mbështetje strategjike për misionin europian të Shqipërisë” dhe e vendosi fokusin e mandatit të ri tek anëtarësimi në Bashkimin Europian deri në vitin 2030.
Kjo është hera e parë që një forcë politike në Shqipëri fiton katër mandate radhazi, duke shënuar një moment historik në jetën parlamentare të vendit.
Në krahun tjetër, opozita e djathtë nuk arriti të bashkojë frontin e saj të ndarë që prej krizës së viteve 2021–2023. Megjithëse Partia Demokratike u paraqit nën koalicionin “Aleanca për Shpresë dhe Mundësi” (ASHM), ajo u ndal në 50 mandate me 34% të votave, duke treguar se rruga e rimëkëmbjes politike mbetet ende e gjatë dhe e pasigurt.
Skena politike shqiptare pësoi gjithashtu një lëvizje të lehtë në krahun e majtë dhe të qendrës, me disa parti të vogla që arritën të thyejnë barrierat tradicionale elektorale:Partia Socialdemokrate (PSD) fitoi 3 mandate,Lëvizja “Mundësia” (një subjekt i ri i profilit qytetar dhe ekologjik) mori 2 mandate,Shqipëria Bëhet / Lëvizja Bashkë hyri me 1 mandat, përfaqësuar nga radhët e diasporës.
Një nga risitë më të rëndësishme të këtyre zgjedhjeve ishte pjesëmarrja e lartë e diasporës shqiptare, e cila votoi për herë të parë përmes sistemit elektronik, me 79% pjesëmarrje. Brenda territorit të Shqipërisë, pjesëmarrja mbeti e ulët – vetëm 42%, duke ngritur shqetësime për besimin e brendshëm në procesin elektoral dhe motivimin qytetar.
Mandati i katërt i PS-së e vë Ramën në pozitën më të fuqishme politike të tranzicionit shqiptar, por gjithashtu përballë një sfide të vështirë për të sjellë rezultate konkrete në drejtësi, ekonomi dhe integrim europian.
Opozita mbetet e dobësuar dhe e fragmentuar, me mungesë lideri të pakontestueshëm dhe mungesë narrative alternative.Hapësira politike për forca të treta fillon të zgjerohet, veçanërisht falë përfaqësimit të diasporës dhe çështjeve të reja si mjedisi, barazia sociale dhe anti‑korrupsioni.